Wednesday, May 8, 2019

Καλοκαίρι 2019 - Διχτυωτές & διάτρητες πλέξεις

Οι διάτρητες και διχτυωτές πλέξεις είναι καυτή τάση για την σαιζόν άνοιξη/καλοκαίρι 2019.
Πάρτε έμπνευση από τις πασαρέλες και πλέξτε δροσερές μπλούζες, φορέματα και εσάρπες:

Altuzarra

 Malene Birger

 Christian Dior

 Christian Dior

 Missoni

Philip Lim

Ports 1961

Self-Portrait

 Sonia Rykiel

  Sonia Rykiel

 Sonia Rykiel

 Victoria Beckam 

Chloé

Sunday, April 28, 2019

ΒΙΡΤΟΥΟΖΟΣ ΜΕ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ: Ένας άντρας στο Μπρούκλιν σπάει τα στερεότυπα πλέκοντας στο μετρό!!!!


Ο Louis Boriar που ζει στην περιοχή του Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης αναγκάζει τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν το μέτρο να γυρίσουν τα κεφάλια τους και να τον κοιτάξουν, εξαιτίας δύο βελόνων και ενός νήματος. Κάθε μέρα, βοηθά να σπάσει το στερεότυπο αποδεικνύοντας ότι το πλέξιμο δεν είναι μόνο για τις γιαγιάδες.
Για πολλούς κατοίκους της Νέας Υόρκης, το μετρό είναι το δεύτερο σπίτι τους. "Εδώ περνάω τον περισσότερο χρόνο μου. Χρειάζομαι μία ώρα για να πάω στην δουλειά και μία ώρα για να επιστρέψω στο σπίτι μου από την δουλειά", δήλωσε ο Louis Boriar.
Ο Louis Boriar είναι ένας σύγχρονος καλλιτέχνης και το πιο διάσημο έργο του γίνεται 100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.  


 

"Τα επίμονα βλέμματα, τόσο των γυναικών όσο και των ανδρών που με κοιτάζουν για 10-15 λεπτά, είναι σαν να λένε : "Τί κάνεις λοιπόν; Πάντα έφερνα το πλεκτό μου στην τσάντα μου και ποτέ δεν ήθελα να πλέξω μέσα στο βαγόνι του μετρό , γιατί φοβόμουν ότι θα με σχολίαζαν, γιατί είμαι ένας άντρας. «Ω, κοιτάξτε αυτόν τον τύπο πλέκει». "Την πρώτη φορά που έβγαλα το πλεκτό μου από την τσάντα μου και άρχισα να πλέκω, επικεντρώθηκα σε αυτό και ξέχασα το περιβάλλον μου". 
Ο Louis Boriar εντοπίστηκε από την ηθοποιό του Broadway, Frenchie Davis η οποία δημοσίευσε μια φωτογραφία στο Facebook, με αποτέλεσμα, αυτό να αλλάξει την ζωή του.
Τα σχόλια ήταν πολλά και διάφορα. Οι περισσότεροι που σχολίασαν δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι σχέση είχε με το πλέξιμο ένας άνδρας, καθώς η φωτογραφία έδειχνε έναν τύπο με καπελάκι του μπέιζμπολ ο οποίος είχε τατουάζ και γενειάδα και έμοιαζε ακριβώς με τον μέσο φίλο σας στο δρόμο. 

 "Πάντα ρωτάς αυτό το μεγάλο ερώτημα στη ζωή: Λοιπόν, σε τι είμαι καλός; Και όταν βρήκα ότι αυτό ήταν το πλέξιμο, τότε συνειδητοποίησα ότι βρήκα τον προορισμό μου. Και από την πρώτη φορά που πήρα αυτές τις βελόνες, είναι κάτι που ήξερα ότι ήθελα να κάνω ".
 

Ιστορικά, το πλέξιμο ήταν μία τέχνη που κυριάρχησε στους άνδρες. Οι ναυτικοί έπλεκαν τα δικά τους πουλόβερ. Κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, οι τραυματισμένοι επίσης έπλεκαν. Και ο ηθοποιός Ρασελ Κροου που είναι γνωστός ως "The Gladiator" χαλαρώνει από το στρες με το πλέξιμο.
 

«Με οδηγεί σε ένα μέρος που με κάνει να ξεχάσω τα πάντα. Δημιουργώ κάτι, και είμαι τόσο επικεντρωμένος σε αυτό που κάνω, και αυτό ακριβώς με παρασύρει. Και ξέρετε, μου αρέσει να το κάνω αυτό για μένα». Από τη φήμη των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, τα πλεκτά του με την επωνυμία Brooklyn Boy Knits γίνονται ανάρπαστα και πλέον για τον Louis Boriar είναι μία εργασία πλήρους απασχόλησης. Πλέκει μέχρι 30 κομμάτια το μήνα.
 

«Ποτέ δεν το βλέπω σαν εργασία. Το βλέπω ως την τέχνη μου και είναι τέχνη. Ξέρετε, στο τέλος της ημέρας, είναι τέχνη ινών. " Αποδεικνύοντας, ότι η τέχνη δεν κάνει διάκριση στα φύλα.
"Το μήνυμά μου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και αυτό που θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν είναι ότι εάν έχουν ένα πάθος, έχουν μια αγάπη για κάτι που δεν θεωρείται φυσιολογικό, ας ασχοληθούν με αυτό. Να κάνουν την υπέρβαση, και απλά να το τολμήσουν."


Πηγή: newyork.cbslocal.com

Δείτε επίσης:
Όταν το πλέξιμο ήταν ανδρική τέχνη
Και οι άνδρες πλέκουν

Saturday, April 6, 2019

Και τα αγόρια πλέκουν!

Ακόμη και τα πιο "cool" αγόρια μπαίνουν στην ουρά για να ξεκινήσουν το πλέξιμο - την τελευταία τάση στο σχολείο.

Τα αγόρια παίρνουν τις βελόνες τους στο δηνοτικό σχολείο Dog Kennel, στο νότιο Λονδίνο. Φωτογραφία: Frank Baron για τον Guardian
Καθισμένος στο σκαμπό του, ο Remar Fulton είναι βαθιά συγκεντρωμένος. Πλέκει κάτι που μοιάζει με κασκόλ με μαύρες, πράσινες και κίτρινες ρίγες. "Τα χρώματα της Τζαμάικας, της χώρας της οικογένειάς μου", λέει.
Ο εντεκάχρονος Remar Fulton είναι ένα από τα 20 μέλη της ομάδας χειροτεχνίας - πλεξίματος του δημοτικού σχολείου Dog Kennel Hill στο Peckham, στο νότιο Λονδίνο. Πολύ σύντομα σχεδόν 100 μαθητές αυτού του σχολείου ήταν στη λίστα αναμονής - λίγο λιγότερο από το ένα τέταρτο του αριθμού των μαθητών - και περίπου οι μισοί ήταν αγόρια από 2 έως 6 ετών. Οι νέοι μαθητές, όπως ο Remar και οι συμμαθητές του, πιθανόν να μην ταίριαζαν με την συνηθισμένη εικόνα κάποιου να πλέκει, μια και το πλέξιμο εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να θεωρείται γυναικεία υπόθεση . Όμως σύντομα τα αγόρια σε όλη την Αγγλία απολάμβαναν το πλέξιμο με τις βελόνες τους, μια και αποτέλεσαν περίπου το 50% των πρωτοβάθμιων μαθητών που συμμετείχαν σε τέτοιες ομάδες. 

Όλο αυτό ξεκίνησε με την βοήθεια του Οργανισμού Χειροτεχνίας και του Οργανισμού Χειροπλεκτικής της Αγγλίας , οι οποίοι υποστήριξαν και παρότρυναν τα σχολεία για τη δημιουργία ομάδων πλεξίματος με δασκάλους εθελοντές δασκάλους πλεξίματος. Από την ίδρυση της πρώτης ομάδας τον Απρίλιο του 2010, μέσα στο 2011 δημιουργήθηκαν πάνω από 350 ομάδες πλεξίματος στην Αγγλία, κυρίως σε δημοτικά σχολεία. 


Η Stephanie Laing, δασκάλα στο πρωτοβάθμιο σχολείο του Dog Kennel Hill, δεν μπορούσε να πιστέψει το πόσο δημοφιλής έγινε αυτή η ομάδα πλεξίματος μεταξύ των αγοριών. Ενθουσιώδης πλέκτρια η ίδια, είχε ιδρύσει την ομάδα lunchtime πριν από τρία χρόνια και τα πρώτα τέσσερα μέλη ήταν αγόρια του 6ου έτους . Η Laing ήταν ειδική δασκάλα όταν ξεκίνησε την ομάδα, όπου δούλευε έναν προς έναν με μαθητές που είχαν συναισθηματικά προβλήματα ή προβλήματα συμπεριφοράς. "Ήθελα να είναι σε θέση να προωθήσουν τις ικανότητές τους, αλλά ήταν επίσης ένας τρόπος για να ανοίξει αυτό που έκανα για όλο το σχολείο" .


Τα αγόρια της ομάδας πλεξίματος έβρισκαν ότι το να πλέκουν ήταν από τα λίγα χαλαρωτικά πράγματα μίας συνηθισμένης σχολικής ημέρας. Ένας άλλος λόγος για τη δημοτικότητα της ομάδας πλεξίματος ήταν τα τελικά αποτελέσματα. Τα αγόρια έδειχναν περήφανα τις θήκες κινητού τηλεφώνου και τα γάντια χωρίς δάχτυλα και άλλα πολλά που είχαν πλέξει. 


Σκοπός του Οργανισμού Χειροτεχνίας ήταν να παρουσιάσει στα αγόρια και στα κορίτσια το πλέξιμο, όχι μόνο ως ένα χόμπι, αλλά ως μια τεχνική δεξιότητα που βοηθά τη γνωστική ανάπτυξη.
Η ενσωμάτωση του πλεξίματος στη ζωή του σχολείου και σε όλο το πρόγραμμα σπουδών υπήρξε επίσης ένας επιτυχημένος τρόπος για να εμπλακούν τα αγόρια. Εκτός από τη διδασκαλία του πλεξίματος ως είδος τέχνης, η Kathryn Hitchings, δάσκαλος της τάξης στο πρωτοβάθμιο σχολείο Bucklesham στο Ipswich, χρησιμοποίησε το πλέξιμο για να διδάξει τους μαθητές για το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Επίσης ξεκίνησε έναν μαραθώνιο πλεξίματος , ενθαρρύνοντας τους μαθητές να απελευθερώσουν την ανταγωνιστική τους σειρά. Ένα αγόρι κατάφερε να πλέξει 75 μέτρα σε μια μέρα και οι μαθητές έλαβαν μέρος και σε Yarn Bombing , καλύπτοντας ένα δέντρο με τα πλεκτά τους .


Οι δάσκαλοι που συμμετείχαν σε ομάδες πλεξίματος είχαν επίσης παρατηρήσει ότι το πλέξιμο απευθυνόταν σε παιδιά που συνήθως δεν επιτύγχαναν σε άλλους τομείς, ή που έτειναν να μην έχουν καλή συμπεριφορά. Αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι υπήρχε μια άμεση και ορατή ανταμοιβή που συνδεόταν άμεσα με την προσπάθεια που είχε γίνει. Η Katy Bevan, διευθύντρια του Οργανισμού Χειροτεχνίας αναφερόμενη για τη συμμετοχή και την μάθηση είχε πει χαρακτηριστικά : "Αν έχετε ένα δύσκολο παιδί που συνεχώς έχει κακή συμπεριφορά , ξαφνικά πλέκει μισό κασκόλ και δέχεται σωρεία επαίνων".


Δεδομένου ότι τα αγόρια στο σχολείο Dog Kennel Hill κατάφερναν και τελείωναν το πλεκτό τους , πριν να είχε κτυπήσει το κουδούνι, ήταν προφανώς υπερήφανα για τις δεξιότητες τους στο πλέξιμο. Απολάμβαναν να συμβουλεύουν τους συμμαθητές τους και να δείχνουν τι έχουν πλέξει. Αλλά για έναν εξάχρονο μαθητή, η ενασχόληση του με το πλέξιμο ήταν πιο προσωπική. Είχε πει "Αν είσαι θυμωμένος, σε χαλαρώνει".


Πηγή: The Guardian

Διαβάστε επίσης: Όταν το πλέξιμο ήταν ανδρική τέχνη
                           Και οι άνδρες πλέκουν


Wednesday, April 3, 2019

Η ιστορία του πλεξίματος-μέρος 2

Η Ιστορία του πλεξίματος: Η Παρθένα Μαρία, κάλτσες και συντεχνίες!


Στο 1ο μέρος της Ιστορίας του πλεξίματος, μάθαμε ότι το πλέξιμο κατά πάσα πιθανότητα ξεκίνησε στην Aίγυπτο γύρω στα 1000 μ.Χ. Από την Αίγυπτο, το πλέξιμο διαδίδεται στην Ισπανία, είτε μέσω των Αράβων και των Ισλαμικών κατακτήσεων στην Ισπανία - είτε μέσω των Ισπανών σταυροφόρων-  και από κει σε όλη την Ευρώπη. 
Αυτά που γνωρίζουμε για τις πρώιμες φάσεις του πλεξίματος στην Ευρώπη είναι ότι περιοριζόταν κυρίως μεταξύ των πολύ πλουσίων, των μελών της βασιλικής οικογένειας και των εκκλησιαστικών κύκλων (όπως η Καθολική Εκκλησία). Στην προκείμενη περίπτωση: τα πρώτα πλεκτά στην Ευρώπη βρέθηκαν στον τάφο του Πρίγκηπα Φερδινάνδου ντε λα Σέρντο στην Ισπανία. Πρόκειται για μαξιλαθοθήκες από μεταξωτό νήμα με λεπτομέρειες, που χρονολογούνται περίπου στο 1275 μ.Χ.


Στην Ισπανία, τα πλεκτά κυρίως αποτελούνταν αρχικά από ενδύματα και αξεσουάρ που φοριόταν κατά την διάρκεια εκκλησιαστικών λειτουργιών. Ήταν φτιαγμένα από περίτεχνα νήματα και ορισμένες φορές έφεραν κεντήματα με κλωστές από χρυσό και ασήμι.

Ισπανικά γάντια πλεγμένα με κόκκινο και χρυσό μετάξι, που ανήκαν σε Επίσκοπο, 16ος αιώνας. 
Αυτά τα γάντια είχαν διαστάσεις 23 πόντους χ 20 σειρές ανά 2,5εκ.!  Albert Museum. 

Σε άλλα μέρη της Ευρώπης, τα πλεκτά ήταν μικρά και ντελικάτα - πρόοκειται για θήκες στις οποίες τοποθετούσαν τα λείψανα αγίων, μαξιλαροθήκες, κάλτσες, πουγκιά και τσάντες. Ήταν δηλαδή περισσότερο αξεσουάρ και λιγότερο ενδύματα με πρακτική χρήση.

Η παρθενική πορεία του πλεξίματος

Και τότε, γύρω στα μισά του 14ου αιώνα, κάτι παράξενο συνέβη. Πίνακες στην Ιταλία και την Γερμανία επεικονίζοντας την Παρθένο Μαρία να πλέκει έχοντας δίπλα της το Θείο βρέφος.
Η Παρθένος απεικονίζεται να πλέκει κυκλικά και με χρώματα, έτσι γνωρίζουμε ότι αυτές οι τεχνικές είχαν ήδη γίνει γνωστές στην περιοχή.




Αλλά γεννάται τώρα το εξής ερώτημα: Γιατί πλέκει η Παρθένος Μαρία; Όπως αναφέρει η Joan Thirsk στην "Ϊστορία των Δυτικών Υφασμάτων του Κέιμπριτζ" , το πλέξιμο είχε πλέον διαδοθεί ευρέως και ίσως κυρίως μεταξύ των γυναικών της ανώτερης τάξης.
Η  Donna Kooler στην "Εγκυκλοπαίδεια του πλεξίματος" συμφωνεί ότι το πλέξιμο πρέπει να ήταν μια δραστηριότητα γνώριμη και φιλική, μια δραστηριότητα οικιακή. Γράφει:
"Είναι μάλλον απίθανο οι ευλαβείς εικόνες της Μαντόνας και του Χριστού να εισαγάγουν ένα επαναστατικό θέμα της Μαντόνας που σφετερίζεται μια τέχνη που κυριαρχείται από άνδρες."

Οι αληθινοί κύριοι φορούν πλεκτές κάλτσες

Αυτή η γκραβούρα απεικονίζει τα διάφορα στάδιου του πλεξίματος της κάλτσας - από την κλώση του μαλλιού στον καθαρισμό του, στο πλέξιμο και στην ολοκλήρωση του.  
Από τον Christoph Weigel, περίπου το 1698.

Κατά το τέλος του 16ου αιώνα, το πλέξιμο είχε εδραιωθεί ως μια τέχνη διαδεδομένη λόγω μιας νέας τάσης της μόδας: τις πλεκτές κάλτσες. Οι μοντέρνοι άνδρες στην Ισπανία και στην Ιταλία όφειλαν να φορούν πλεκτές κάλτσες. Σύμφωνα με την ιστορικό Irena Turnau, “για να μπορούν οι άνδρες να φορούν κοντό παντελόνι μέχρι το γόνατο, έπρεπε τα πόδια τους να φαίνονται κομψά, πράγμα που σημαίνει ότι οι ξεχυλωμένες κάλτσες θα ισοδυναμούσαν με καταστροφή.” 
Το φαντάζεστε; Καταστροφή. 
Οι κάλτσες ήταν τόσο ουσιαστικές για την ενδυμασία ενός άνδρα κατά την περίοδο της Αναγέννησης, όσο τα μπλε τζήν για τους σύγχρονους άνδρες. Όσο πιο κομψές οι κάλτσες, τόσο πιο μοδάτος ο άνδρας.

Για να ανταποκριθούν στην ανάγκη για πλεκτά, δημιουργήθηκαν συντεχνίες στις αρχές του 1400 μ.Χ., η μια μετά την άλλη. Αποτελούμενες αποκλειστικά από άνδρες, σχηματίστηκαν για να προστατέψουν τα μυστικά της τέχνης, να βελτιώσουν την ποιότητα του επαγγέλματος και να προάγουν τις δουλειές. Φανταστείτε τις ως μια μορφή συνδικάτων - ανταγωνιστικών, αυστηρών και ιδιαιτέρως δεξιοτεχνικών εργατικών ενώσεων.  

Πιστεύεις λοιπόν ότι μπορείς να πλέξεις;

Αν ήσασταν ένας νεαρός άνδρας στον Μεσαίωνα και θέλατε να γίνετε Αρχιπλέκτης σε μια συντεχνία πλεκτών, έπρεπε να αφιερώσετε έξι χρόνια από την ζωή σας στην εκπαίδευση:  Τρία χρόνια στην μαθητεία δίπλα σε έναν από τους δασκάλους και άλλα τρία χρόνια για να ταξιδέψετε στον κόσμο και να διδαχθείτε ξένες τεχνικές και σχέδια. Αν είστε παθιασμένοι με το πλέξιμο όπως εγώ, πιθανά μια τέτοια περίοδος στην ζωή σας να μοιάζει με ότι καλύτερο θα μπορούσε να σας συμβεί. Τι θα μπορούσε να είναι ιδανικότερο, προκειμένου να γλιτώσει κανείς από την δυσεντερία και την πανώλη, από το να περάσει έξι χρόνια γυρνώντας από δω κι από κει σε ολόκληρη την Ευρώπη;

Όσο ονειρεμένο και αν ακούγεται αυτό, το να ενταχθεί κάποιος σε μια συντεχνία δεν ήταν κάτι εύκολο. Επιστρέφοντας στην χώρα του μετά από τα ταξίδια, ο μαθητευόμενος  πλέκτης έπρεπε να αποδείξει ότι κατέχει την τέχνη μέσα από πολύ απαιτητικές εξετάσεις.
Έπρεπε να κλειστεί σε μια "τρύπα" για δεκατρείς εβδομάδες, πλέκοντας με εντατικούς ρυθμούς μια ποικιλία ενδυμάτων. Κάτι σαν προετοιμασία της κολεξιόν για την Πασαρέλα του Μεσαίωνα, όπου θα αξιολογούνταν τα ενδύματα αυτά από τα μέλη της συντεχνίας, τα οποία θα αποφάσιζαν αν θα γίνεις δεκτός ή όχι.


Για να κερδίσουν πλήρη ένταξη στην συνεχνία των Πλεκτών του Στράσμουργκ, οι πλέκτες έπρεπε να πλέξουν ένα επιτοίχειο πλεκτό με λουλουδένια σχέδια όπως αυτό. Απεικονίζονται ο Αδάμ και η Εύα κάτω από ένα κεντρικό πάνελ που απεικονίζει το όνειρο του Ιακώβ. Γαλλία, 1781. Victoria & Albert Museum. 

Τα απαραίτητα για την εξέταση ενδύματα περιλάμβαναν ένα τσόχινο κασκέτο, ένα ζευγάρι κάλτσες ή κεντητά γάντια, ένα πουκάμισο ή ένα γιλέκο και ένα πλεκτό χαλί! Το τελευταίο ήταν ισοδύναμο με μια διδακτορική διατριβή της εποχής μας και αποτελούσε το αποκορύφωμα των έξι ετών μάθησης, μια απεικόνηση της τεχνικής, της δεξιοτεχνίας και του καλού γούστου του μαθητή. Όσο έντονη και αν ήταν η διαδικασία της αξιολόγησης, οι υψηλές προδιαγραφές των συντεχνιών για τους πλέκτες, ανύψωσαν το πλέξιμο σε μια αναγνωρισμένη μορφή τέχνης. Ορισμένες συντεχνίες ήταν πολύ φημισμένες για την δουλειά τους. Στις αρχές του 16ου αιώνα, οι παριζιάνικες συντεχνίες θεωρούνταν από τις καλύτερες. 

Οι Παριζιάνοι ξεπερνούσαν τους πάντες σε στυλ, ακόμη και στον Μεσαίωνα! Και όπως εμείς στην εποχή μας προτιμούμε συγκεκριμένους σχεδιαστές και οίκους μόδας, κάθε μέλος της ανώτερης τάξης είχε τον αγαπημένο του Αρχιπλέκτη. Κατά την περίοδο ύπαρξης των πλεκτικών συντεχνιών δημιουργήθηκαν μερικά από τα πιο εκπληκτικά σε ομορφιά πλεκτά.




Κεντημένο γάντι φτιαγμένο από κόκκινο πλεγμένο μετάξι, πιθανότατα εκκλησιαστικό. 
Ιταλία, γύρω στα 1650 – 80. Glove Collection Catalogue 


Υπέροχο Ιταλικό γιλέκο πλεγμένο με μετάξι με μεταλλική κλωστή.
Ιταλία, 16ος αιώνας. Metropolitan Museum of Art.

Πλέκοντας προς το μέλλον.

Μετά το 1400 μ.Χ., το πλέξιμο αναπτύχθηκε ως εμπόριο. Διαδόθηκε σε νέους τόπους, ακολουθώντας την πορεία των Ευρωπαίων ταξιδευτών και των αποικιοκρατών.


Και τότε, το 1589, ο εγγλέζος William Lee εφήυρε την πλεκτομηχανή. Και παρόλο που δεν αρκούσε να βγάλει εκτός λειτουργίας το χειροποίητο πλεκτό, προμήνυε τις επερχόμενες τεχνολογικές μεταβολές. 
Κατά την διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης, οι πλεκτομηχανές έγιναν ολοένα και πιο πολύπλοκες, ενώ η δημιουργία πλεκτών πέρασε από τα ανθρώπινα χέρια στις μηχανές. Μέσα σε λίγες γενιές, το πλέξιμο μεταμορφώθηκε από ένα επάγγελμα με αυστηρές προδιαγραφές, σε μια γλυκιά συντηρητική δραστηριότητα για κυρίες της Βικτωριανής εποχής, προορισμένη να λαμβάνει χώρα στους οικιακούς ΄χωρους υποδοχής επισκεπτών.


Θα φανταζόταν κανείς ότι αυτό ήταν και το τέλος του πλεξίματος. Έχοντας τις μηχανές να κάνουν όλη την δουλειά, το πλέξιμο φαινόταν τόσο ασήμαντο, άρα γιατί να ασχοληθεί κανείς; 

Κι όμως το πλέξιμο εξακολουθεί να επιβιώνει.

Απέκτησε μια πατριωτική διάσταση κατά της διάρκεια των δυο Παγκοσμίων Πολέμων. Παρείχε εργασία στους φτωχούς κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, όπως ακριβώς συνέβη και κατά την διάρκεια της Αναγέννησης. 
Και στα τέλη του 1920 επανήρθε ως μια μορφή τέχνης στον χώρο της μόδας ( σε μεγάλο βαθμό χάρη στην Elsa Schiaparelli), και συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του στερεώματος της μόδας μέχρι σήμερα.



Τα εικονικά πουλόβερ της Elsa Schiaparelli εκτόξευσαν την καριέρα της και ενδυνάμωσαν το πλέξιμο στα τέλη του 1920.

Βρισκόμαστε πλέον στην "Εποχή της Πληροφορίας". Ζούμε σε μια εποχή αποδοτικότητας, πληθώρας εικόνων, περιορισμένων χρονικών διαστημάτων προσοχής και εργασιομανίας. Στο πλαίσο αυτό, το πλέξιμο μπορεί να φαντάζει αναχρονιστικό, σαν να πήρε κανείς μια μηχανή του χρόνου και επιστρέφοντας τα χέρια του να έμειναν κολλημένα στο παρελθόν, κρατώντας νήμα και αυτές τις περίεργες βελόνες.


Γιατί λοιπόν συνεχίζουμε να πλέκουμε;Ποιό το νόημα;

Ο λόγος που το πλέξιμο έχει επιβιώσει νομίζω ότι έχει να κάνει με την ομορφιά του. Τόσο απλά. Είναι όμορφο να το κάνεις και όμορφο να το βλέπεις. Το πλέξιμο ικανοποιεί μια βαθύτερη εσωτερική επιθυμία για την δημιουργία όμορφων αντικειμένων, επιτρέποντας μας παράλληλα να νιώσουμε την ικανοποίηση της δημιουργίας. Το να αγοράσεις ένα πουλόβερ δεν θα σου δώσει την ίδια χαρά και περηφάνεια με το να πλέξεις ένα με τα ίδια σου τα χέρια.
Γι' αυτό και το πλέξιμο θα επιζήσει και μετά από εμάς. Όσο εμείς οι άνθρωποι εξακολουθούμε να διατηρούμε αυτή την πλευρά του εαυτού μας που λαχταρά να δημιουργέι και να πρωτοτυπεί, αυτή η πλευρά μας που απολαμβάνει την ομορφιά, το πλέξιμο θα συνεχίσει να υπάρχει - ξεκινώντας από αυτόν το μυστηριώδη πλέκτη και μέχρι τις τέσσερεις άκρες του κόσμου και φτάνοντας ακόμη παραπέρα.


Πηγή:  sheepandstitch.com

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το Μέρος 1.

Tuesday, March 26, 2019

Η ιστορία του πλεξίματος - Μέρος 1


Φωτογραφία του χρήστη  piedozzino στο Flickr

Ποιος εφεύρε το πλέξιμο; Ήταν ένας σοφός ή ένας σαμάνος που μια μέρα πήρε δύο ξυλαράκια, λίγο νήμα, και ξεκίνησε με μαγικό τρόπο να πλέκει; Ήταν αυτή η αρχαία μεγαλοφυία γεμάτη με θεϊκή έμπνευση ή σκοτεινή μαγεία; Θα μπορούσε να ήταν τυχαίο ατύχημα; 

Όταν άρχισα να ερευνώ την ιστορία του πλεξίματος, περίμενα πως θα ανακαλύψω θρύλους και μύθους και ίσως μερικά γοητευτικά παραμύθια. Πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να ανακαλύψω ιστορίες που να μοιάζουν με του Rumpelstiltskin, ιστορίες σχετικά με κορίτσια που αναγκάζονταν να πλέκουν μέχρι αργά τη νύχτα! 

Είχα λόγους να έχω τέτοιες προσδοκίες. Εξάλλου, η αρχαία και παρόμοια τέχνη της ύφανσης αποτελεί το επίκεντρο σε δεκάδες θρύλους και μύθους. Πάρτε, για παράδειγμα, την Πηνελόπη από την Οδύσσεια του Ομήρου. Ενώ ο σύζυγός της Οδυσσέας βρισκόταν μακριά μαχόμενος στον Τρωικό πόλεμο, αποθάρρυνε τους επίδοξους μνυστήρες με παζάρια: θα επέλεγε έναν νέο σύζυγο όταν θα ολοκλήρωνε την ύφανση ενός σάβανου. Στη συνέχεια ύφαινε το σάβανο την ημέρα και το ξήλωνε τη νύχτα, καθυστερώντας την απάντησή της, μέχρις ότου επέστρεψε ο Οδυσσέας. 

Ή λάβετε υπόψιν τη θνητή Αράχνη, η οποία προκάλεσε τη θεά Αθηνά σε μια υφαντική αναμέτρηση. Όντας θνητή, δεν ήταν η ίδια καθόλου πρόκληση και έχασε. Η ντροπή ήταν τόσο αφόρητη, που η Αράχνη κρεμάστηκε. Αλλά αυτό δεν είναι το τέλος. Η Αθηνά την λυπήθηκε και την έφερε πίσω στη ζωή - αλλά όχι σαν θνητή, αλλά σαν αράχνη ώστε να υφαίνει το υπόλοιπο της ζωής της. Ωχ. 

Καταλαβείνετε τι όταν αναφέρομαι στα θαυμαστά παραμύθια του παρλεθόντος; Τι θα μπορούσαν να αποκαλύψουν οι ιστορίες για την προέλευση του πλεξίματος;

Ένα παζλ με κομμάτια που λέιπουν 

Παρά τις μεγάλες ελπίδες, η έρευνά μου δεν αποκάλυψε ούτε θνητούς ούτε θεούς. Αντ' αυτού, η ιστορία του πλεξίματος αποτελείται από μια ποικιλία ενδείξεων, διαφορετικές θεωρίες από μελετητές και μισοσαπισμένα κομμάτια πλεκτών στα πρόθυρα της αποσύνθεσης. Όχι ακριβώς το είδος των διασκεδαστικών ιστοριών που ήλπιζα. 

Σε αντίθεση με το κλώσιμο ή την ύφανση, το πλέξιμο δεν περιλαμβάνεται σε κανέναν αρχαίο μύθο. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καν αρχαία ελληνική ή λατινική λέξη για το πλέξιμο! Η λέξη "πλέκω" εμφανίστηκε στο αγγλικό λεξικό της Oxford Unabridged μόλις τον δέκατο πέμπτο αιώνα και δεν ήταν μέρος οποιασδήποτε ευρωπαϊκής γλώσσας μέχρι την Αναγέννηση. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι το πλέξιμο είναι μια σχετικά νέα εφεύρεση. 

Έτσι, εάν το πλέξιμο δεν διαθέται κάποιο πετιγκρί αρχαιότητας, πότε εμφανίστηκε στη σκηνή; Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση, επειδή πολλά από τα πρώτα πλεκτά ενδύματα έχουν εξαφανιστεί. Ο λόγος για αυτό είναι απλός: το πρώιμο πλέξιμο έγινε από φυσικές ίνες όπως βαμβάκι, μετάξι και μαλλί - ίνες που αποσυντίθενται εύκολα. Με λίγα υπάρχοντα κομμάτια, η εικόνα της προέλευσης του πλεξίματος γίνεται ασαφής, ένα παζλ με κομμάτια που λείπουν. 

Ας ανακαλύψουμε τι "παίζει" με το πλέξιμο. 

Αν προσθέσουμε σε όλο αυτό το μίγμα μια επιπλέον μορφή πλέξης,το nålbinding, τότε έχουμε μια πραγματικά περίπλοκη υπόθεση.Το Nålbinding είναι μια μορφή χειροτεχνίας με την χρήση βελόνας, που παράγει ένα ύφασμα που μοιάζει με πλεκτό και συμπεριφέρεται όπως το πλεκτό, αλλά, σε πιο προσεκτική επιθεώρηση, δεν είναι πλεκτό. 
Ενώ στο πλέξιμο χρησιμοποιούμε δύο βελόνες για να φτιάξουμε θηλιές μέσα σε θηλιές με νήμα, το nålbinding χρησιμοποιεί μία βελόνα για να ματίσει και να δέσει σε κόμπους ένα νήμα - μια διαδικασία πιο παρόμοια με το ράψιμο. Ωστόσο, τόσο το nålbinding όσο και το πλέξιμο παράγουν σχεδόν ταυτόσημο ύφασμα. Αν ήσασταν αστυνόμος, και κάνατε έρευνα για να ξεχωρίσετε το πλέξιμο από το nålbinding, θα ήταν δύσκολο να καταλάβετε ποιό είναι ποιό.  

Κάλτσες φτιαγμένες με την τεχνική nålbinding που θεωρήθηκαν αρχικά σαν πλεκτές. Γύρω στο 250 – 420 μ.Χ. (Victoria & Albert Museum) 

Στην πραγματικότητα, το nålbinding  κατάφερε να μπερδέψει ακόμη και τους ακαδημαϊκούς. Χρειάστηκαν χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που είχε γίνει διάσημο ως το πρώτο πλεκτό εύρημα - έμα τμήμα ρουχισμού στην περιοχή Dura-Europos της συρίας – δεν αφορούσε πλεκτό, αλλά nålbinding! 




Γύρω στο 200 – 256 μ.Χ., Yale University Art Gallery

Ο λόγος της ομοιότητας τους οφείλεται στο ότι το πλέξιμο αποτελεί μάλλον μια μετεξέλιξη του nålbinding. Σε κάποια χρονική στιγμή, κάποιος ή κάποια εισήγαγε και την χρήση δεύτερης βελόνας και πειραματίστεηκε με τα υλικά, μέχρι που το nålbinding εξελίχθηκε σε πλέξιμο. Αν και πρόκειται για μια πιθανότητα, με τόσα λίγα στοιχεία, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος. 

Τώρα που εξετάσαμε όλες αυτές τις εντυπωσιακές εκδοχές "πλαστογράφησης¨του nålbinded ας δούμε προσεχτικά τι πραγματικά γνωρίζουμε. Τα πρώτα γνήσια πλεκτά παρουσιάζονται στην Αίγυπτο, γύρω στο 1000-1400 μ.Χ. ( πολύ μετά την εμφάνιση ρούχων δημιουργημένων με την τεχνική nålbinding ). Σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται κάποια πολύχρωμα απομεινάρια από ρούχα και κάλτσες με περίπλοκα σχέδια (οι οποίες κάποιες φορές ονομάζονται και κάλτσες των Κοπτών) πλεγμένες με λευκό και λουλακί βαμβακερό νήμα. 





Παρόλο που οι κάλτσες αυτές αποτελούν τα πρώτα πλεκτά απομεινάρεια που έχουν βρεθεί, είναι τέτοια η πολυπλοκόττηα των σχεδιών τους, που μας αποκαλύπτουν ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι και τα πρώτα πλεκτά στην ιστορία. 

Όπως αναφέρει και η Julie Theaker στο Knitty, “θα υπήρχε περίπτωση να καταφέρετε εσείς να δημιουργήσετε τόσο σύνθετες χρωματιστές κάλτσες, και μάλιστα να είναι αυτή η πρώτη σας απόπειρα πλεξίματος, ειδικότερα δε, αν είχατε να προχωρήσετε βήμα-βήμα ανακαλύπτοντας καθώς πλέκετε, τι θα κάνετε στην συνέχεια και δίχως να έχετε κάποιον άλλο να σας διδάξει;” 

Ας συνοψίσουμε λοιπόν. Είναι ένα λογικό συμπέρασμα για την προέλευση του πλεξίματος, ακόμη κια να τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ελλιπή: Το πλέξιμο ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο ή κάπου εκεί γύρω, κατά το 1000 μ.Χ. και πιθανότατα αποτελεί μετεξέλιξη του nålbinding. 
Ορίστε. Αυτό είναι. Πρόκειται για επιχειρήματα μετά βίας αδιάψευστα και ασταθή όπως η άμμος, αλλά όπως και να 'χει καλύτερα από το τίποτα, έτσι δεν είναι; Δυστυχώς για όλους μας, οι λεπτομέρειες των απαρχών του πλεξίματος έχουν χαθεί στην ιστορία. Αλλά από την στιγμή και μετά που το πλέξιμο διαδίδεται στην Ευρώπη, αποκτά ιδιαίτερες διαστάσεις. Στο ζήτημα εμπλέκεται η ίδια η Θεομήτωρ, δημιουργώντας συντεχνίες και κομψοτεχνήματα υπό την μορφή γαντιών για τα μέλη της Καθολικής Εκκλησίας. 

Πηγή: http://sheepandstitch.com

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το Μέρος 2. 

Monday, March 11, 2019

Καλά Κούλουμα και Kαλή Σαρακοστή!!

Η Καθαρή Δευτέρα σημαίνει το τέλος της Αποκριάς και την έναρξη της Σαρακοστής. Παραδοσιακά συμβολίζει την εκδήλωση της αγάπης μας προς τη φύση, εξ’ού και το πέταγμα του χαρταετού, και την αφετηρία της ψυχικής και σωματικής προετοιμασίας για την Εβδομάδα των Παθών και την Ανάσταση, με νηστεία και κατάνυξη. Λέγεται μάλιστα πως η Καθαρή Δευτέρα σαν γιορτή, έχει ρίζες στην αρχαιότητα και τα κατ’αγρούς Διονύσια, ενώ ονομάστηκε αργότερα ”καθαρά” γιατί από το πρωί οι νοικοκυρές συνήθιζαν να καθαρίζουν τα σκεύη τους από τα μαγειρέματα της Αποκριάς και να ξεπετούν τα κρεατικά αποφάγια.

Το δε ”μενού” τη μέρα αυτή περιλαμβάνει αποκλειστικά τα ”κούλουμα”, λέξη που παράγεται από το λατινικό colum, και σημαίνει ”καθαρός”. Τα κούλουμα οφείλουν να είναι λιτά και νηστίσιμα, η άσπρη φασολάδα και η λαγάνα (άζυμο ψωμί) ξεχωρίζουν, ενώ συνηθίζονται και τα σαλατικά, ο ταραμάς και οι ελιές.
Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας γίνονται παρελάσεις από καρναβαλιστές και αναβιώνουν διάφορα αξιοπερίεργα έθιμα που διατηρούνται εδώ και αιώνες. 


Σήμερα για να τιμήσω τη παράδοση, έφτιαξα χταπόδι ψητό με φάβα δοκιμάζοντας την συνταγή του Λευτέρη Λαζάρου και το συνόδευσα με σαλάτα και σπιτική λαγάνα! 

Λαγάνα φτιάχνω κάθε χρόνο, με την συνταγή της Κικής που εγγυάται πάντα την επιτυχία!

Χταπόδι ψητό με φάβα

 

ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

  • 1 χταπόδι
  • 500 γρ. φάβα
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 150 ml ελαιόλαδο
  • 1 φύλλο δάφνης
  • 1.5 λίτρο ζωμό λαχανικών
  • 100 ml βαλσάμικο
  • Αλάτι - πιπέρι

Εκτέλεση

  1. Καθαρίζουμε καλά το χταπόδι, κόβουμε την κουκούλα και το αχνίζουμε σε κατσαρόλα με λίγο νερό έτσι ώστε να κοκκινίσει καλά.
  2. Σε καυτή κατσαρόλα με λάδι, σοτάρουμε το κρεμμύδι με την δάφνη και την φάβα και σβήνουμε με ζωμό λαχανικών.
  3. Αφήνουμε να βράσει καλά και αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο ακόμα ζωμό.
  4. Τέλος χτυπάμε στο μπλέντερ την φάβα με το βαλσάμικο και λίγο αλατοπίπερο.
  5. Κόβουμε τα πόδια από το χταπόδι και τα ψήνουμε σε σχάρα ή σε καυτό tefal με λίγο ελαιόλαδο και αλατοπιπερώνουμε. Σερβίρουμε με ζεστή φάβα.

Tips: Μπορούμε να μαρινάρουμε το χταπόδι σε λαδόξυδο, εστραγκόν και κάπαρη για περισσότερη γεύση.

Tuesday, December 25, 2018

Τρισδιάστατα πλεκτά με φούσκες

Οι τάσεις που κυριάρχησαν στα πλεκτά στις φετεινές πασαρέλες είναι τα περίτεχνα ζακάρ, τα γεωμετρικά σχέδια, οι κοτσίδες, τα κρόσσια και οι φούσκες!
Φούσκες, κουκουτσάκια, καρυδάκια, σκουλήκια, όπως και να τα πείτε, δημιουργούν μια τρισδιάστατη όψη στο πλεκτό, προσθέτοντας ενδιαφέρον.



Το τελευταίο μου σχέδιο είναι ένα τριγωνικό σάλι με όμορφες φούσκες που έφτιαξα με την πλέξη σκουλήκι:


Το σχέδιο για το σάλι μπορείτε να το βρείτε εδώ.
 
Βίντεο με αναλυτικές οδηγίες για το πως γίνεται η πλέξη σκουλήκι:



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...